Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies.
Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.
Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.
Wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Zapoznaj się z Polityką cookies. Dowiedz się więcej o ciasteczkach.

Nie pokazuj więcej tego komunikatu
Strona główna » Galerie zdjęć » Galeria: DEEP PURPLE w Krakowie
DEEP PURPLE w Krakowie - fotorelacja

Data publikacji: 05.12.2019
Fot. Ada Kopeć-Pawlikowska
Deep Purple powrócili do Krakowa. Na szczęście ich "Long Good Bye Tour" jest rzeczywiście "long", i pożegnaniom nie ma końca. Ale biorąc pod uwagę formę, w jakiej panowie przedstawili się po raz kolejny przed polską, wierną publicznością, biorąc pod uwagę zapowiadaną na przyszły rok nową płytę, wreszcie na planowany kolejny koncert Purpli w Polsce (jesień przyszłego roku w Łodzi), wygląda na to, że Brytyjczycy będą się z nami długo żegnać. Oby jak najdłużej.

Nie ukrywam, że ten kwintet bliski jest sercu memu, więc i z radością bezkrytyczną biegam na ich kolejne koncerty, jak tylko mi się uda, i pewnie z sześć razy miałem już okazję panów podziwiać. Więc nie ma zaskoczenia, że z krakowskiego koncertu (który odbył się w Tauron Arenie 3 grudnia 2019r) wyszedłem równie szczęśliwy jak kilkanaście tysięcy innych fanów zespołu, którzy karnie stawili się na kolejne spotkanie z żywą legendą.

Ostatni album studyjny Purpli pokazuje, że brzmieniowo i kompozytorsko panowie są w mistrzowskiej formie, ale z drugiej strony udowadniać już niczego nie muszą. Pewnie dlatego od wielu lat żelazny repertuar koncertowy bandu ulega jedynie kosmetycznym zmianom. I tym razem obyło się bez rewolucji, i pewnie nikomu, kto przyszedł na koncert to nie przeszkadzało.
Zaczęło się od "Highway Star", a dalej... napięcie rosło. "Pictures of Home", "Bloodsucker" , "Demon's Eye" i chwila wytchnienia przy "Sometimes I Feel Like Screaming". Ale już chwilę później nóżki rwały się do podrygiwania przy "Lazy", trzepaliśmy rzednącymi fryzurami przy "Space truckin'" czy kończącym główny set nieśmiertelnym "Smoke on the water". Z jednej strony takich Purpli kochamy i nic więcej nie wymagamy, z drugiej strony ostatnie dwa studyjne krążki zawierają kilka naprawdę wybornych smakołyków, i trochę szkoda, że panowie traktują je dość po macoszemu. Ale było mocarnie brzmiące "Time For Bedlam" poprzedzone dedykowanym Jonowi Lordowi "Uncommon Man", a zdjęcie mistrza klawiatur pojawiające się na telebimie przy zapowiedzi Gillana zawsze wywołuje łezkę w oku.

Ale nie ma co marudzić, że "prawdziwi Purple tylko z Lordem I Blackmore'm". Przesympatyczny Don Airey zdecydowanie wpasował się w towarzystwo i ze scenicznym luzem wygrywa na klawiaturach to co potrzeba. Jak zwykle w jego wykonaniu był ukłon w stronę polskiej publiczności - w improwizację wplótł motywy Chopinowskie i fragment naszego hymnu. Nic nowego, ale zawsze cieszy i aplauz wywołuje. A Steve Morse jest zawodnikiem nieziemskim i równie sympatycznym typem scenicznym. I jego solowe popisy wywoływały ciareczki przebiegające tu i ówdzie. Niemniej jednak miałem wrażenie, że problemy zdrowotne wywołują momentami ból przy wykonywaniu niektórych partii prawą ręką, ale Morse był dzielny, i nawet podczas cudownej wymiany motywów muzycznych z Aireyem świetnie sobie poradził pomimo zerwania struny.

Co do sekcji, jak zwykle - nie ma pytań. Kilka dni przed krakowskim koncertem pan Roger Glover skończył 74 lata. Wierzyć w to się nie chce, patrząc na tego uśmiechniętego i pogodnego faceta brykającego po scenie z basówkami. Podobnie i jego partner sekcyjny Ian Paice. Mistrzostwo w każdym calu, świetne brzmienie i luz w graniu, wydaje się, że półtoragodzinny set dla tego też przecież niemłodego gentlemana jest wysiłkiem porównywalnym z podniesieniem do ust pinty Guinessa w jakimś pubie w Soho. Oczywiście każdy z panów miał możliwość poczarować tłum solowymi popisami. No i Ian Gillan. Wydaje się, że wokalista był w dużo lepszej formie, niż podczas poprzedniej wizyty pod Wawelem. Sprawiał wrażenie mniej zmęczonego, bardziej wyluzowanego, silniejszego, śpiewał z większą lekkością. A przecież ma najtrudniejsze zadanie - jak basiście struny przestaną brzmieć, wymieni na nowe. Gdy Morse zerwie strunę w gitarze - założy kolejną. A głosu zregenerować się nie da. Pomimo tego, że i wokalista Purpli jest przecież starszakiem, wszystko brzmiało należycie, a i mam wrażenie, że Ian rzadziej chował się za kulisami podczas momentów instrumentalnych. Generalnie radość - the boys are back in town, i to w dodatku w świetnej formie! Wszystko co dobre, niestety za szybko się kończy. Na deser chóralne śpiewy w "Hush", solóweczka Glovera na basie i kończące kolejny wieczór cudów "Black night". Pięknie. Powtórzę się - oby panowie w zdrowiu i sile żegnali się z nami jak najdłużej - frekwencja na kolejnym polskim koncercie świadczy o tym, że ma to głęboki sens, i to wcale nie tylko ekonomiczny.

A rozgrzewkę przed koncertem seniorów zafundowali nam fajni Kanadyjczycy z Monster Truck. I piszę o tym nie tylko z dziennikarskiego obowiązku. Purplowa publika przyjęła ich set bardzo ciepło, a kwartet na to zasłużył. Solidne, rockowe łojenie, od southernu po stonera, świetny i żywiołowy wokal śpiewającego basisty Jona Harveya, bardzo ładnie podskakujący na scenie gitarzysta Jeremy Widerman, motoryczny bębniarz Steve Kiely i dopełniający klawiszami brzmienie Brandon Bliss solidnie zapracowali na szacunek u gromadzącej się w hali publiczności świetnie ich przygotowując na wejście na scenę gwiazdy wieczoru.

Ale wracając do dziennikarskich obowiązków należy napisać o rzeczach dość oczywistych - świetna produkcja koncertu, bez niepotrzebnych fajerwerków i wodotrysków, ale ze świetnie wyreżyserowanymi światłami i solidną transmisją na telebimach i oczywiście bardzo fajny dźwięk (przynajmniej tam, gdzie ja stałem), a to w Tauron Arenie nie jest do końca oczywiste. Ale bardzo możliwe. No i sama organizacja koncertu, którą w wypadku polskich etapów tras Deep Purple bierze na swoje barki Metal Mind Productons - panie i panowie, po raz kolejny szacun, uwielbiamy brać udział w przygotowanych przez was imprezach. Wszystko zapięte na ostatni guzik.

Dziękujemy za zaproszenie naszej redakcji na kolejne spotkanie z Deep Purple. Już wiemy, że na pewno nie ostatnie w Polsce, a ja mam nadzieję, że za rok na koncercie w Łodzi zostaniemy obdarowani kolejnym terminem koncertu Purpli w Krakowie.

tekst: Sobiesław Pawlikowski
zdjęcia: Ada Kopeć-Pawlikowska

 
Bilety w NetFan.pl!
Konkursy
Sylwia Lipka - Wbrew pozorom
Partnerzy serwisu
Universal Music PolskaSony MusicMy MusicWarner Music PolandMagic RecordsSP RecordsMJMMystic ProductionMTJ
Metal Mind ProductionsSTX JamboreeBox MusicIron MediaTop 80Kinoteatr RialtoAgora S.A
InterTicketBilety24Biletomat.plBiletin
O Firmie | Redakcja | Polityka prywatności | Patronat medialny | Bannery NetFan.pl | Dołącz do nas | RSS
Facebook NetFan.pl  NetFan TV  Nasza Klasa Twitter
Zawarte na stronie materiały podlegają polityce ochrony prywatności.
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy publikowanych przez Użytkowników.
Twórcy witryny: Sebastian Płatek & Piotr Strzępka
Wszelkie prawa zastrzeżone Serwis muzyczny NetFan.pl 2003-2020 ®